راهکارهای توسعه گردشگری روستایی در بخش کوهپایه ای گیلان

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران

2 استاد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، گروه جغرافیا، رشت، ایران

چکیده

در این تحقیق سعی شده تا گردشگری به عنوان ابزاری برای رشد و پیشرفت روستاها به منظور دستیابی به توسعه گردشگری روستایی وتوسعه روستایی مدنظر قرار گیرد. آن چه که به ارتباط  میان گردشگری روستایی و توسعه پایدار روستایی قوت می‌بخشد تعامل این دو مقوله در چهار چوب فضاهایی است که انواع تیپ‌های گردشگری روستایی را به وجود می‌آورد، گردشگری مزرعه‌ای، باغی، تاریخی، انسانی و طبیعی خود می­ توانند عاملی برای جذب گردشگران در این مقوله باشند. تدوین شناسنامه توریستی برای روستاها از حیث هدف جنبه کاربردی پژوهش حاضر را در چهار چوب روش شناسی توصیفی - تحلیلی تبیین می‌کند.در نتیجه مجموعه راهکارهایی که در بخش کوهپایه­ ای استان گیلان ارایه می­ گرددبا توجه به مباحث توسعه گردشگری روستایی بیان خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


1. اردستانی، محسن،1381، توسعه روستایی درایران با توجه به زمینه­های مساعد گردشگری (مطالعه موردی: ماسوله) ،رساله دکتری جغرافیا و برنامه­ریزی روستایی، دانشگاه تهران.

2. جولیاشارپلی، ریچارد، 1380، گردشگری روستایی، ترجمه رحمت­اله منشی­زاده و فاطمه نصیری، نشر منشی.

3. دیبایی، پرویز، 1371، شناخت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.

4. رضوانی، علی اصغر، 1379، جغرافیا و صنعت توریسم، دانشگاه پیام نور، تهران.

5. رضوانی، محمدرضا، 1382، تحلیل روند ایجاد و گسترش خانه­های دوم در نواحی روستایی (مطالعه موردی: نواحی روستایی شمال تهران)، مجله پژوهش­های جغرافیایی، مؤسسه جغرافیا، دانشگاه تهران، شماره 45.

6. سازمان مدیریت و برنامه­ریزی استان گیلان، 1380، آمارنامه کشاورزی استان گیلان، واحد GIS.

7. سازمان جهانی جهانگردی، 1379، برنامه­ریزی ملی و منطقه­ای جهانگردی، ترجمه دکتر محمود عبداالله زاده، انتشارات فرهنگ و مدیریت.

8. شریف زاده، ابولقاسم، 1381، توسعه پایدار توریسم روستایی، جهاد، شماره 25.

9. کردوانی، پرویز، 1388، اکوسیستم­های طبیعی، جلد اول (عمومی)، دانشگاه تهران.

10. محلاتی، صلاح الدین،1380، درآمدی بر جهانگردی، دانشگاه شهید بهشتی.

11. مرکز آمار ایران، 1385، نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن استان گیلان.

12. منشی­زاده، رحمت اله، 1376، جهانگردی، انتشارات مسعی.

13. مرادنژادی، همایون و شیرزاد نظری، 1382، توریسم و توسعه روستایی در ایران، مجله جهاد، شماره 256.

14. معصومی­راد، رضا، 1387، توریسم گیلان، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، رشته جامعه شناسی، استاد راهنما: فاروق خارابی.

15. مولائی هشجین، نصراله و ملک­­پور هشجین، سهیلا ، 1384، قابلیت­ها و جاذبه­های توریسم روستایی - عشایری در ناحیه تالش، مجله محیط زیست، پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی.

16. مولائی هشجین، نصرا..، 1386، اکوتوریسم و توسعه در کنار عملکرد مسلط جزایر خارک و خارکو، مجموعه مقالات همایش منطقه­ای جغرافیا، گردشگری و توسعه پایدار،دانشگاه آزاد اسلامی اسلام شهر.

17. مولائی هشجین، نصرا..، 1385، چشم­اندار جغرافیایی (مفاهیم،تعاریف و تقسیمات)، فصل نامه چشم­اندار جغرافیایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت سال اول، شماره اول.

 

18. Aronsson,Lars.,1994, Sustainable tourism System, Exampel of Sustainable Rural   tourism in Sweden",in Bramwell & B.Lane(Eds), Rural tourism and Sustainable Rural     development, Celevedon, Channel,View publication,1994, p.77.

19. Embacher H., 2005., Marketing for Agritourism in Austria, Strategy andRealisation in a Highly Developed Tourist Destination. J. Sustain.Tour., p: 61.

20. Holland, S.M., Ditton, R.B. and Graefe, A.R., 2003, An ecotourism perspective of billfish fisheries,Journal of Sustainable Tourism6(2):7.

21. Sharply, R & rhchard., 1997, Rural torism an introduction, PN.4.

22. Sharply .R., 2002, rural torism and the challenge of torism.

 World travel and tourism council, 2001, TSA Reasearch،Year., 2001،23. Ssumary & Highlights

24. Wood, M.E., 1998, New Directions in the Ecotourism Industry, In: Lindberg, K., Epler Wood, M.and Engeldrum, D. (eds) Ecotourism: a guide for planners and managers Volume 2. The EcotourismSociety: North Bennington, Vermont, p. 8.