نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه گلستان

2 عضو هیات علمی دانشگاه گلستان

3 استادیار دانشگاه گرگان

4 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

چکیده

در کشور ما به دلیل محدودیت منابع آب و خاک، زراعت به تنهایی نمی‌تواند پاسخگوی اهداف توسعه نواحی روستایی باشد. از آنجایی که صنایع روستایی رابط بین بخش کشاورزی و صنعت است و در بسیاری از شهرها رشد شهرنشینی همراه با رشد صنعتی می‌باشد، ضروری است صنایع تبدیلی و تکمیلی در جوامع روستایی بویژه در قالب شهرک‌های صنعتی کشور گسترش یابد. هدف کلی پژوهش حاضر بررسی نقش استقرار صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی در دهستان‌های بخش مرکزی و نوکنده شهرستان بندرگز می‌باشد. بدین منظور برای دستیابی به اهداف پژوهش از دو روش کتابخانه‌ای و میدانی استفاده گردید. جامعه آماری در این پژوهش 1681 نفر از افراد شاغل و غیرشاغل در صنعت می‌باشند که 200 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شده و در قالب پرسشنامه مورد مطالعه و سنجش قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام گرفته است. بر اساس فرضیات این پژوهش در قالب مولفه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، آزمون‌های ناپارامتریک کای‌اسکوئر، فریدمن، مان وایتنی و آزمون پارامتریک T مستقل انجام گرفت که نتایج حاصل از آزمون‌ها نشان می‌دهد که صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی شهرستان بندرگز باعث بهبودی اوضاع اقتصادی و اجتماعی در منطقه نشده و بین سرپرستان شاغل و غیر شاغل در صنعت در زمینه مولفه‌های اقتصادی اعم از درآمد، پس‌انداز، اشتغال،... و مولفه‌های اجتماعی نظیر انگیزه ماندگاری، میزان مهاجرت و سطح ایمنی تفاوت معناداری وجود دارد و صنایع تبدیلی و تکمیلی نتوانسته بر کیفیت زندگی تاثیر گذار باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات